قبيله آنها نيافتند با آنكه او را موانع استحضار « 241 » و تحقيق بسيار بود و اشتغال بشرعيات مناصب و دينيات مراتب و تعزيرات مينمود . و چندين سخن در شكرگزارى فرموده است به اين معنى « 242 » زبان بندگان به بزرگى حق تعالى ناطق است و تمام آن بدرستى او استوار است و هيچ بخشش نيست الا بخشش تو و مدار آنست و هيچ نورى نيست الا كه از جبين تو شارق است « 243 » متوفى شد در هفتصد و چيزى و او را نزد پدر دفن كردند . مولانا صفى الدين ابو الخير « 244 » استاد علما و قدوه فضلا بود و معدن زهد و كرامت و منبع

--> ( 241 ) - مد . جها : مرافع و استحضار - با مراجعه بمتن شد الازار تصحيح متن انجام يافت . ( 242 ) - عبارات ابتر و نارسا و نامفهوم ترجمه شده است براى مزيد اطلاع عين عبارات شد الازار نقل مىشود : و كان ذا طبع و قاد و دهن نقاد فجد جده فى طلب المرام و طال و كده و كده فى تحقيق المسائل و الاحكام حتى بلغ رتبة يقصر عنها فضلاء الزمان و لم تبلغها الامثال و الاقران من شيوخ العشيرة و الشبان مع ما يكثر له من موانع الاستحضار و التحقيق من الاشتغال بشرعيات المناصب و دينيات المراتب ، و مما سمحت به قريحته . ( 243 ) - لسان المعالى باعتلائك ناطق * و ما المجد الا باعتنائك واثق و ما الجود الا ما عليك مداره * و ما النور الا من جبينك شارق ( شد الازار ) ( 244 ) - مولانا صفى الدين ابو الخير مسعود بن محمد بن ابى الخير ( شد الازار ) . در عنوان اين ترجمه در هرسه نسخهء شد الازار به ظن بسيار قوى بلكه تقريبا بنحو قطع و يقين دو اشتباه بزرگ روى داده است يا از نساخ يا به ظن غالب از خود مؤلف : اشتباه اول عبارت است از اينكه نام پدر مسعود در هرسه نسخه « محمد » نوشته شده و حال آنكه در جميع مآخذى كه اسمى از صاحب ترجمه برده‌اند مانند شيرازنامه هم چاپى ص 145 و هم خطى مورخهء 833 ص 85 الف ، و مجمل فصيح خوافى در حوادث سنوات 712 و 751 ، و كشف الظنون در عنوان كشاف ، ج 2 ص 314 س 2 ، و از همه بالاتر در ديباچهء شرح قصيدهء اشكنوانيهء عميد الدين اسعد افزرى تأليف قطب الدين محمد فالى سيرافى پسر همين صاحب ترجمهء حاضر كه ترجمهء احوال او بلافاصله بعد مذكور خواهد شد در جميع اين مآخذ بدون استثنا نام پدر مسعود را محمود نوشته‌اند نه محمد ، و شكى نيست كه بمقتضاى اهل البيت ادرى بما فى البيت پسر صاحب ترجمه كه نوادهء محمود مىشود از نام جد خود بهتر اطلاع داشته تا مؤلف شد الازار بخصوص كه عموم مآخذ -